Hoofdstuk 2 Moet je nou eens kijken! 
deel 7

Na hun trouwen was ze al gauw zwanger. Igor werd in het ziekenhuis geboren na een bevalling die vierentwintig uur in beslag nam. Toen hij eindelijk kwam, bleek hij een vreemd, lang, eivormig hoofd te hebben en deed hij zijn ogen niet open. Het was helemaal niet zeker of hij zou blijven leven. Hij wilde niets drinken en had een veel te lage temperatuur.
De eerste dagen zaten Simon en Dora in grote angst om hun eerste kind. Hun huwelijk werd meteen al op de proef gesteld. Hoe zouden ze hiermee omgaan? Konden ze elkaar steun geven en troosten of was deze tegenslag zo groot dat ze geen aandacht meer voor elkaar konden opbrengen?
'Hij zal toch niet doodgaan?' vroeg Dora vertwijfeld aan haar man.
'Je weet het niet met deze dingen. Het kan opeens afgelopen zijn,' antwoordde Simon nadenkend. 'Het is niet zo best dat hij niet wil drinken.'
'Ja, dronk hij nou maar. Het is net alsof hij niet wil leven,' zei Dora. 'Waarom zou dat zijn? Het moet toch een reden hebben? Zou er iets fout zijn gegaan tijdens de zwangerschap?'
'Maar je hebt toch geen rare dingen gedaan?' zei Simon. 'Haal je nou maar niks in je hoofd. We moeten gewoon afwachten en er het beste van hopen.'
Hij nam Dora in zijn armen en streelde liefdevol haar krullende, bruine haren.
'Wat er ook gebeurt, we zijn in ieder geval samen en dat blijven we,' zei hij terwijl hij zachtjes over haar rug wreef.
Kleine Igor mocht na een paar dagen naar huis, maar veel beter ging het nog niet met hem. Een wijkzuster kwam hem verzorgen. Ze pakte Igor helemaal warm in en zei tegen Dora dat ze hem niet mocht baden. Hij kreeg drie kruiken en ze zette zijn wiegje met het voeteneind omhoog, zodat z'n beentjes omhoog lagen en het bloed naar z'n hoofdje kon stromen. Maar hij wou nog steeds niet drinken. Alle moedermelk van Dora bleef in haar borsten zitten, zodat ze het vreselijk benauwd kreeg en de melk afgekolfd moest worden. Dat werd erg pijnlijk op den duur. Ze voelde zich net een dikke, domme melkkoe, ook al vond ze koeien juist wel leuke dieren. Igor wilde haar melk nog steeds niet drinken. Dat was ook nogal pijnlijk. Net alsof hij haar afwees als moeder. Haar borsten moesten opgebonden worden, zodat er geen melk meer uitkwam. En Igor kreeg melk van de moedermelkcentrale.